„Seniorka, 84 lata, miła, lekka opieka.” Z takiego opisu nie dowiesz się niczego, co decyduje o Twoich najbliższych tygodniach. Dobry opis szteli, czyli zlecenia u rodziny, odpowiada na siedem pytań. Jeśli któregoś brakuje, dopytaj przed wyjazdem, nie po.

1. Stan zdrowia i Pflegegrad

Pflegegrad to niemiecki stopień potrzeby opieki, od 1 (niewielka pomoc) do 5 (opieka całodobowa). W opisie powinien być numer i choroby, które wpływają na codzienność: demencja, stan po udarze, Parkinson, cukrzyca.

Przydaje się też wiek, wzrost i waga. Pytanie o wagę to nie wścibstwo. Inaczej pomaga się wstać osobie, która waży 55 kg, a inaczej tej, która waży 95 kg.

2. Poruszanie się i transfer

Transfer to przenoszenie podopiecznego: z łóżka na wózek, z wózka na toaletę. Opis powinien mówić wprost, czy senior:

  • chodzi sam,
  • chodzi z laską albo rollatorem (balkonikiem na kółkach),
  • jeździ na wózku, ale staje na nogach,
  • leży i wymaga przenoszenia.

Przy osobie leżącej zapytaj o sprzęt: łóżko pielęgnacyjne, podnośnik (po niemiecku Lifter), krzesło toaletowe. Bez nich ciężar dźwigają Twoje plecy.

3. Noce

Liczby pobudek często w opisach brakuje, a od niej zależy, czy po miesiącu będziesz miała siłę pracować. W opisie szukaj liczby: „noce przespane”, „1–2 razy do toalety”, „niespokojne noce, kilka pobudek”.

Sprawdź też, gdzie śpisz. Pokój obok sypialni seniora to co innego niż pokój na innym piętrze z elektroniczną nianią.

4. Obowiązki w ciągu dnia

Opieka to nie tylko podopieczny. Opis powinien wymieniać, co jeszcze należy do Ciebie: gotowanie, zakupy, pranie, sprzątanie, ogród, zwierzęta. I dla ilu osób gotujesz.

Jeśli do domu przychodzi Pflegedienst, czyli pielęgniarki z ambulatoryjnej służby opieki, dowiedz się, co robią i o której. Często przejmują poranną toaletę albo leki, a to zmienia Twój poranek.

5. Dom i ludzie

Kto mieszka pod tym samym dachem? Samotna seniorka to inne zlecenie niż małżeństwo, w którym opiekujesz się jedną osobą, a druga ma własne zdanie o wszystkim.

Zapytaj też o rodzinę: czy dzieci mieszkają blisko, jak często przyjeżdżają, kto jest osobą do kontaktu i czy mówi tylko po niemiecku.

6. Twoje warunki

  • Pokój: własny, zamykany, z łóżkiem i szafą.
  • Łazienka: własna czy wspólna.
  • Internet: Wi-Fi w domu czy tylko własny pakiet w telefonie.
  • Czas wolny: ile godzin przerwy w ciągu dnia i czy jest wolne popołudnie w tygodniu.
  • Okolica: miasto czy wieś, jak daleko do sklepu i przystanku.
  • Prawo jazdy: wymagane czy nie, i jakim samochodem się jeździ.

7. Pieniądze i termin

Na końcu rzeczy, które najprościej sprawdzić: stawka netto za miesiąc, dzień wyjazdu, planowana długość zlecenia i sposób dojazdu. Stawka podana jako „od” wymaga jednego pytania więcej: ile wyniesie w Twoim przypadku.

Gdy opis jest niepełny

Brak informacji to też informacja. Albo agencja nie zapytała rodziny, albo woli nie mówić. W obu przypadkach poproś o uzupełnienie i o przesłanie opisu na piśmie.

Na miejscu porównaj go z tym, co zastaniesz. Jeśli coś się nie zgadza, zadzwoń do koordynatora w pierwszych dniach, a nie po miesiącu.

Zobacz, jak opisujemy zlecenia

W ofertach Pflegeport od razu widzisz stawkę netto, termin wyjazdu, liczbę podopiecznych, wymagany niemiecki i to, czy w zleceniu jest demencja. O resztę zapytaj koordynatora: +48 573 580 806, pn–pt 8–17.