Pierwszy tydzień na nowym zleceniu: lista kontrolna

Pierwsze siedem dni ustawia całe zlecenie. To wtedy poznajesz podopiecznego, dom i rodzinę, a oni poznają Ciebie. Ta lista prowadzi Cię dzień po dniu, żeby nic ważnego nie umknęło w zmęczeniu po podróży.

Dzień przyjazdu: przekazanie

Jeśli zmienniczka, czyli opiekunka, którą zastępujesz, jest jeszcze na miejscu, to najcenniejsze godziny całego pobytu. Zapisuj wszystko w zeszycie. Po podróży pamięć zawodzi.

Zapytaj i zapisz:

• Leki. Co, ile i o której. Kto je rozkłada: Ty, rodzina czy Pflegedienst (pielęgniarki z ambulatoryjnej służby opieki).
• Rytm dnia. Godzina pobudki, posiłków, drzemki i snu.
• Jedzenie. Co podopieczny lubi, czego nie może, czy ma kłopot z połykaniem.
• Noce. Ile razy wstaje i czego wtedy potrzebuje.
• Transfer. Poproś, żeby zmienniczka pokazała, jak pomaga wstać, usiąść i przejść do łazienki.
• Dom. Pralka, ogrzewanie, bezpieczniki, klucze, śmieci (w Niemczech segregacja jest dokładna, a terminy wywozu stałe).
• Ludzie. Kto przychodzi i kiedy: Pflegedienst, fizjoterapeuta, sąsiadka, dzieci.
• Drobiazgi. Ulubiony kubek, program w telewizji, temat, którego lepiej nie poruszać.

Numery, które musisz mieć pod ręką

Spisz je na kartce i powieś na lodówce jeszcze pierwszego wieczoru.

Zapisz też dokładny adres domu, z kodem pocztowym. Dyspozytor zapyta o niego w pierwszym zdaniu.

Dni 2–3: patrz i słuchaj

Nie zmieniaj niczego od razu. Nawet jeśli widzisz, że kuchnię dałoby się urządzić lepiej, przez pierwsze dni rób tak, jak było. Senior musi najpierw nabrać do Ciebie zaufania.

• Przejdź z podopiecznym cały jego dzień, od pobudki do snu.
• Sprawdź sprzęt: łóżko, wózek, rollator, podnośnik, przycisk alarmowy, jeśli jest.
• Przejrzyj zapas leków i środków pielęgnacyjnych. Zanotuj, co kończy się w ciągu tygodnia.
• Znajdź najbliższy sklep, aptekę i przystanek.
• Ustal z rodziną, skąd są pieniądze na zakupy i jak je rozliczasz. Zbieraj paragony.

Dni 4–5: ustal zasady

Gdy znasz już rytm domu, czas na rozmowę z osobą kontaktową z rodziny. Krótką i konkretną.

1. Twój czas wolny: które godziny w ciągu dnia i które popołudnie w tygodniu. Kto wtedy jest z seniorem.
2. Zakres obowiązków, jeśli coś jest niejasne: okna, ogród, goście.
3. Jak i kiedy rodzina chce dostawać wiadomości o seniorze.

W tych dniach zadzwoń też do koordynatora. Powiedz, jak jest naprawdę, także wtedy, gdy wszystko jest w porządku.

Dni 6–7: porównaj z opisem

Weź opis zlecenia, który dostałaś przed wyjazdem, i przejdź go punkt po punkcie.

• Czy stan podopiecznego jest taki jak w opisie?
• Czy liczba pobudek w nocy się zgadza?
• Czy masz własny pokój i obiecany czas wolny?
• Czy obowiązków nie jest więcej, niż było ustalone?

Jeśli coś się różni, zgłoś to koordynatorowi teraz. Po tygodniu rozmowa jest prosta. Po miesiącu usłyszysz pytanie, dlaczego mówisz dopiero teraz.

Trzy rzeczy, które robią dobry początek

Mów podopiecznemu, co robisz. „Jetzt helfe ich Ihnen beim Aufstehen” (Teraz pomogę pani wstać). Nawet jeśli nie odpowiada, słyszy i mniej się boi.

Pytaj, zamiast zgadywać. „Wie möchten Sie das?” (Jak pani to woli?) to zdanie, które buduje zaufanie szybciej niż najlepszy obiad.

Prowadź zeszyt. Krótka notatka z każdego dnia: sen, jedzenie, nastrój, leki, coś nietypowego. Przyda się lekarzowi, rodzinie i zmienniczce, która przyjedzie po Tobie.

Kiedy dzwonić od razu

Nie czekaj do końca tygodnia, jeśli:

• stan podopiecznego jest wyraźnie cięższy niż w opisie,
• nie masz gdzie spać albo nie masz czasu na odpoczynek,
• ktoś w domu traktuje Cię bez szacunku,
• czujesz się niebezpiecznie.

Linia opieki Pflegeport działa całą dobę: +48 459 569 576. W nagłym zagrożeniu życia najpierw dzwoń pod 112.

Szukasz następnego zlecenia?

Zlecenia otwarte dziś znajdziesz w ofertach pracy. Biuro odpowiada od poniedziałku do piątku w godz. 8–17: +48 573 580 806.